Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2016

Φοιτητική ζωή και πρωτοετάκια





Όμορφες καλησπέρες από Πάτρα *.* 
Πρώτα από όλα να δώσω τα συγχαρητήριά μου σε όλα τα πρωτοετάκια. Καλή σταδιοδρομία να έχετε. Με αφορμή λοιπόν την ανακοίνωση των βάσεων, γράφω και αυτό το κείμενο. Φυσικά δεν αφήνω έξω εκείνους που δεν τα κατάφεραν ή εκείνους που δεν έδωσαν. Προφανώς είναι άλλες πόρτες ανοιχτές για εσάς και δεν είστε υποβιβασμένοι. Ξέρω και άτομα που νομίζουν ότι είναι σκουπίδια αυτοί που δεν έδωσαν ή δεν πέρασαν κάπου με την πρώτη. Τραγικό και φαντάζομαι ότι δε θα σταματήσει αυτή η ανθρώπινη βλακεία.

Ο καθένας ξεχωριστά αντιλαμβάνεται τη φοιτητική ζωή διαφορετικά. Ένα μεγάλο ποσοστό τη φαντάζεται υπέροχη και όντως κάπως έτσι την περνάει. Νομίζεις ότι ο κόσμος σου ανήκει και μπορείς να κάνεις ο,τιδήποτε θελήσεις δίχως την γκρίνια των γονέων, δίχως ηθικούς φραγμούς , δίχως τη σχολική έννοια. Όλα αυτά όμως είναι λίγο-πολύ σχετικά.

Πάμε λοιπόν στο παρασύνθημα. Δεν θα είναι πάντα έτσι όπως το φαντάζεσαι, ειδικά αν σπουδάζεις εκτός του τόπου σου, Έρχεσαι αντιμέτωπος με υποχρεώσεις. Η ενήλικη ζωή σου χτυπά την πόρτα. Πρώτη και μεγάλη σου υποχρέωση είναι τα μαθήματα. Ok, θες να ξεφύγεις από το φόρτο των πανελληνίων όπως όλοι στο πρώτο έτος. Άμα τα φορτώσεις όμως και πολύ στον κόκορα θα βρεθείς να παλεύεις με 1000 δαίμονες προς το τέλος της φοιτητικής σου ζωής. Το να περνάς μαθήματα και να ασχολείσαι με αυτά είναι ένα βασικό θεμέλιο που προφανώς για να είναι θεμέλιο, είναι κάτι με το οποίο πρέπει να ασχολείσαι ήδη από την αρχή. Είναι πραγματικά αβάσταχτο το να χρωστάς και να μην ξέρεις και τι χρωστάς. Μη σκέφτεσαι τους γονείς σε αυτό το θέμα, σκέψου μόνο εσένα και το άγχος που θα προκύψει από την αμέλεια. Δε λέω να γίνεις σούπερμαν, λέω απλά να βάλεις τα δυνατά σου.

Θα γνωρίσεις νέα άτομα και ίσως αφήσεις άλλα πίσω. Είναι μια τεράστια αλήθεια αυτή. Θα κοινωνικοποιηθείς θέλοντας και μη. Είσαι ξένος ανάμεσα σε τόσους άλλους ξένους οι οποίοι θέλουν να πιαστούν από κάπου όπως και εσύ ίσως. Τώρα το αν θα αφήσεις άτομα πίσω είναι επιλογή σου. Ίσως, γνωρίζοντας αυτά τα καινούργια πρόσωπα, καταλάβεις ότι δεν έχεις κάνει και τις καλύτερες επιλογές. Αλλά σ'αυτό δε φταίνε τα νέα πρόσωπα, αλλά εσύ που εθελοτυφλούσες προφανώς. Από την άλλη μπορεί να το κάνεις και από γαϊδουριά δική σου. Είναι πολύ συχνό φαινόμενο και αυτό.

Άλλο βασικό κομμάτι για τα λέφτερα παλικάρια και τις λέφτερες κοπελιές είναι ο έρωτας. Δε μιλάω απαραίτητα για άτομα του τμηματός σου, αλλά πιθανό είναι και αυτό. Προφανώς δεν θα γνωρίσεις άτομα μόνο απο εκεί. Σε ολοκληρο Πανεπιστήμιο/ΤΕΙ βρίσκεσαι. Θα επεκταθείς και αλλού. Τέλος πάντων ούτε ότι θα βρεις τον έρωτα αναγκαστικά μέσω της σχολής ή μέσω ατόμων που θα γνωρίσεις εντός του Πανεπιστημίου σου ή του ΤΕΙ σου, αλλά είναι και αυτό ένα πολύ όμορφο και συχνό γεγονός. Έχε τα μάτια σου ανοιχτά λοιπόν.

ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ/ΣΧΗΜΑΤΑ: Αν δε σε έχουν μεγαλώσει οι γονείς σου με κάποια συγκεκριμένη ιδεολογία or something, απλά μην κάνεις αυτό το λάθος. Όχι επειδή δε μεγάλωσες έτσι προφανώς, απλά αυτά τα άτομα που υιοθετούν την ιδεολογία των γονιών τους, εκεί θα καταλήξουν, είναι σχεδόν σίγουρο (είμαι λιγο στερεοτυπική αλλά χαλάλι). Δεν τις έχεις ανάγκη. Μπορείς να δρας στη σχολή σου χωρίς να ανήκεις σε κάτι τέτοιο. Και σε πολλά τμήματα πίστεψέ με, δεν κάνουν και κάτι. Πολύ σπάνιο φαινόμενο. Ούτε για την παρέα να μπεις. Η παρέα σου αν είναι αληθινή θα σε κρατήσει ακόμα και αν είσαι εκτός. Σημειώσεις μπορείς να πάρεις αν ξέρεις ότι είναι καλές, αλλά αυτό δε σε υποχρεώνει στο να κάνεις join σε κάτι τέτοιο. Μη νιώσεις άσχημα. Πολύ σημαντικό!! Αν σου ζητήσουν τηλέφωνο κάνε τα αδύνατα δυνατά να μη το δώσεις. Ναι είναι δύσκολο το να πεις ''όχι δε στο δίνω'' αλλά υπάρχουν και άλλοι τρόποι να το αποφύγεις.

Τώρα πως αντιλαμβάνομαι εγώ τη φοιτητική ζωή; Όταν ξεκινήσει το εξάμηνο, ίσως σας πω. Αυτά για σήμερα.

Δική σας, Αγγελίνα